Haitiaanse Vereniging In Nederland

Haïti (Peter Stam)

Haïti
(Peter Stam, 11 januari 2020)

Wie reikt ons woorden aan om verdriet te duiden?
Zijn er woorden te vinden die raken aan gemis?
Toen de aarde beefde, muren scheurden, huizen instortten
In een ondeelbaar ogenblik hield voor velen het leven op
Geschreeuw, gekrijs, gehuil, ouders schreeuwend om hun kinderen
Kinderen zochten hun vaders en moeders, tevergeefs
Toen het stof was neergedaald was er niets meer dan stilte, oorverdovend.
Onvoltooid afscheid

Tien jaar geleden, tien jaar verleden, gemis, pijn en verdriet
Vragen naar oorzaak en gevolg, gemiste mensen
Tien jaar verspild leven, gemiste kansen op liefde en geluk
De nooit genoemden, begraven onder het puin van hun thuis
De overlevenden, verder gaand met de moed der hoop
Zoekend en tastend naar houvast en toekomst
Tien jaar lijkt zo kort, oneindig lang.
Hoe lang duurt tijd

Vanmiddag/vanavond gedenken we
Staan stil bij tien jaar terug, dat ene moment in de tijd
Voorgoed verankerd voor slachtoffers en overlevenden
Voor de laatsten is dat moment als het vroeger van toen
Gedenken is herinneren, namen noemen, gezichten voor je zien
Zolang wij namen noemen raken mensen niet vergeten
Blijven ze voor ons leven en krijgt gemis een gezicht
Rouw is liefde die geen huis meer heeft

 


Peter Stam
Peter Stam,
Herdenking aardbeving Haïti 10 jaar later
Rotterdam, 12 januari 2020

(Foto: Korsjan Punt)