Haitiaanse Vereniging In Nederland

Zelfs de koning wist van ons bestaan!

Jubileumjaar – Nieuws


Zelfs de koning wist van ons bestaan!

0p 30 januari 2011 werd in Almere de Haïtiaanse Vereniging in Nederland opgericht. Er was een jaar van verdriet en onrust vanwege de aardbeving aan voorafgegaan. De oprichting van de vereniging toonde de veerkracht van de in Nederland woonachtige Haïtianen: “We konden de negatieve emoties van de aardbeving op een positieve manier verwerken.” Een gesprek met mede- oprichtster en eerste voorzitter Vena Nieuwelink-Bazelais. 


Kun je wat vertellen over de aanloop naar de oprichting van de vereniging?

“De eerste dagen na de aardbeving was het alsof ik een droom, een nachtmerrie leefde. Net als de andere Haïtianen hier in Nederland. Wat is er gebeurd? We zagen alle nare beelden op CNN, maar konden alsmaar geen contact krijgen met onze familie op Haïti. Het verdriet was zo diep. Ik belde met de ambassade in Brussel en daar kreeg ik te horen: ‘We kunnen niets voor jullie doen’. Inmiddels werd er in Nederland volop actie gevoerd om Haïti te helpen. In Amsterdam werd er in de Arena een bijeenkomst georganiseerd waar ook minister Koenders en burgemeester Cohen van Amsterdam aanwezig waren. ‘Ik wist niet dat er zoveel Haïtianen in Nederland wonen!’ zei hij nog.”

Hoe leidde dit dan uiteindelijk tot de oprichting van de vereniging?

“In het najaar van 2010 ging ik eindelijk samen met mijn man Jaap en dochter Nelleke naar Haïti. Daar heb ik weer moed gekregen toen ik zag hoe de mensen hun leven weer opgepakt hadden. Ondanks alles. Haïti was de therapie die ik nodig had. Terug in Nederland heb ik samen met Lumode Louis, Serge Dominique, Georgeline Lafond en Christella Garard een training gevolgd over hoe je een vereniging opzet. In Almere bij Lumode thuis hebben we toen op 30 januari de vereniging opgericht. We waren zo trots! De ambassade kon ons na de aardbeving niet helpen. Maar we konden dit zelf doen.”

Wat was jullie doel?

“We hadden met de vereniging drie doelen voor ogen. Allereerst om Haïtianen in Nederland bij elkaar te brengen. Ook zagen we dat er best heel wat vanuit Haïti geadopteerde kinderen in Nederland waren. De vereniging zou hen en hun (adoptie)ouders kunnen helpen om de Haïtiaanse cultuur beter te leren kennen. Een derde doel was ook om de beeldvorming over Haïti te verbeteren. Haïti is niet alleen armoede en zielige verhalen. Op de Nederlandse TV hoor je vaak alleen negatieve dingen.”

Hoe ging het verder?

“In februari hebben we een eerste bijeenkomst georganiseerd en daarvoor andere Haïtianen uitgenodigd. Daarna hebben we in mei Fet Drapo (Feest van de Vlag) gevierd. Dat was een mooie vrolijke dag met lekker eten en muziek. Dat smaakte naar meer. We hadden nooit veel geld, maar we zeiden: ‘Als we iets willen kunnen we het’. We hebben ook echt al die tijd heel veel hulp en steun gekregen van allerlei mensen, winkels, bedrijven, noem maar op. Daar ben ik echt dankbaar voor! De ambassade in Brussel was enorm verrast en blij met wat we als Haïtianen in Nederland hadden opgezet. We hebben als vereniging hiervoor zelfs een onderscheiding gekregen.”

Wat was voor jou een hoogtepunt?

“Toen we vijf jaar bestonden, hebben we de koning uitgenodigd om op ons feest aanwezig te zijn. Niet lang daarna lag er een brief van het kabinet van de koning op de deurmat. Ik was helemaal enthousiast. Zou hij dan echt komen? Dat gebeurde niet. Maar hij feliciteerde ons wel in die brief. We waren de vereniging begonnen om bij elkaar te zijn. En nu wist de ambassade in Brussel dat we er waren, op Haïti kenden ze ons en zelfs de koning van Nederland wist van ons bestaan! We waren zo dankbaar dat we dit bereikt hadden.”

Hoe kijk je – nu de vereniging 10 jaar bestaat – terug op de afgelopen jaren?

“Tien jaar is echt te danken aan heel veel mensen. Pye bwa fe rasin, luidt een Haïtiaans gezegde. De boom heeft wortel geschoten. Ik heb zelf geleerd dat we vaak denken dat we iets niet kunnen, maar dat we ondertussen toch veel te bieden hebben. We zijn allemaal heel verschillende mensen - zo kom ik steeds met nieuwe ideeën en dat kan voor anderen best lastig zijn - maar als we een gezamenlijke visie hebben, als we dezelfde richting op willen, dan kunnen we echt wat bereiken. De Haïtiaanse Vereniging is daar een voorbeeld van. Ik kijk echt heel blij terug op de afgelopen 10 jaar.”